موضوعی است که به سادگی نمی توان آن را تصویر کرد. به نظر می رسد آینده نگری برای آینده کوتاه مدت تقریبا خطا و البته پر از نقص است. ولی در بلند مدت تو همان هستی که فکر می کنی و می خواهی باشی. درست مثل آینده گذشته خودت که الان در آن هستی. ولی درست که فکر کنم به چیزهای بسیار بیشتری از آن چه می خواستم رسی...

دیروز دانشگاه تهران جلسه هیات جذب. خروجی مثبت تر از انتظار. راهی بس بزرگ پیش پای من گذاشته شده که می تواند منشا خیر و برکت بسیار زیادی باشد. و البته همه مسیرهای سخت، گاهی کمنگاه مرگ حرفه ای انسان هاست. تعادل بین معلمی و پژوهش حرفه ای متناسب با نیاز دنیا، صنعت و کنجاوی ما. می دانم که می توانم کمی خود...

راستش هم اتاقی با ش و ز هم بد نیست. بالاخره می تواند مدیریت شود. می دانم که علیش همیشه همین طور بوده. راستش را بخواهی این که من بخواهم توقع داشته باشم همیشه هوای من را داشته باشند، خیلی خوب نیست. خودم هم تلاش می کنم. وقتی از تلاش می گویم حالم بسیار گرفته است. حوصله ندارم و به شدت خسته شده ام. با این...

رفیق یعنی حسین. با مرام و خوش صحبت. داره یکم مثل فرهاد م. میشه حسین می گه مشکل اصلی از مقایسه می آید. اینکه من خودم را با دیگران مقایسه می کنم. معلوم است که بی عدالتی وجود دارد ولی اگر درست فکر کنیم خیلی هم اوضاع بیراه نیست. این که به قاضی و لشگر بیشتر می دهند من را چه باک. این که جای من تنگ تر شده،...

باید زمان های مختلف را به هم دیگر بافت یا پیوند زد. لازم نیست کمالگرا باشی و خسته شوی. اما به نظر می رسد چهار عامل زیر مخرب وقت ماست 1- خستگی ناشی از یکنواختی (به هر ترتیب این اصلی ترین عامل شکست انسان های با استعداد است و همه صحبت هایی که از پشتکار می شود، دقیقا همین است. به هر بهانه ای باید شرایط ...

الان سی و دو سال و نزدیک سه ساعتم شده است. تا دقایقی دیگر انباشتی از سه در شما عمر من قرار میگیرد. یکتا بودن لحظههای عمر آدمی زمانهای خاص معنای دوباره مییابند. زمانهای مانند لحظه تولد، سال نو و البته اتفاقات منحصر به فرد زندگی. در این فرصتها، مهمترین کار نهییب درون و شکر داشتههایی است که تک تک آنها ...

اینکه مدام به فکر لشگر هستی، این بزرگترین باخت است. اینکه بیشت از نه ماه است که کار جدی در نوشتن مقاله و حتی خواندن نکردهای. این هم باخت بزرگی است. راستش خودم هم فهمیده بودم و البته استک نیز به آن صحه گذاشت که نشاط علمی من از دست رفته است و این بزرگترین مشکل ناشی این روزهاست. من باید از این همه زیبا...

در آمریکا چند قاعده داشتم که می رفتم پای تخته سفید و مدام در شبهایی که تنها بودم تکرارش می کردم. بیشتر مبنی بر این بود که خودت را به سمت کار کردن هل بده. به هر قیمتی: بعنی این که کارهایم معلوم است و باید سریع آن ها را انجام دهم. الان در ایران در فضای متفاوت دوست دارم قواعد اساسی تری بگذارم. 1- منظم

اگر هر روز دو رکعت نماز صحیح بخوانی احتمالا بعد از چند سال عارف می شوی اگر هروز نیم ساعت با تمرکز زبانی را تمرین کنی، استاد آن می شوی اگر هر روز 10 صحفه کتاب بخوانی هر سال ده کتاب می خوانی. اگر هر روز نیم ساعت خط بنویسی، استاد می شوی. و هزار اگر دیگر که ما بیشتر از هر چیزی نیم ساعت های زیادی را صرف

کارهای نیمه تمام زیاد و البته ادامه کم کیفیت کارهای کمی بر روی مخ ما رفته است. می دانم که باید سریع شروع کنم. اصلا نگران چیزهای بی راه نباش. باید تبلتت را هم استفاده کنی. حتما می شود. خیلی نگران آینده نباش. فقط برو جلو کمی پیری و زوال در این زمانه به ما خورده است. تا می توانی از وسایل و امکانات بدون

این روزها حس می کنم بی اندازه نا کار آمد شدم. البته که شرایط خارجی و برد روحانی و این ها ممکن است شرایط را به سمت بهتر شدن پیش ببرد. اما از نظر درونی و پاره ای از مسائل بیرونی شرایط بس اسفناک است. حال و هوایی که این روزها برای ما باقی مانده است بسیار سخت است. از منظر درونی خیلی عقب افتاده شده ام. کم

1- اصل دین به اخلاق است و مراعات حق الناس، حقوق والدین 2- کمال دین در مهربانی است 3- اثر گذاری دین در اجتماع و حکومت از مبنای دموکراسی و آزادی اندیشه ممکن است ولا غیر 4- روش دین تقوا و پرهیزگاری است. تقوا نوعی نظم درونی است که یقینا به نظم خارج هم منتهی می شود. آنست که برای حرکت نیاز به محرک خارجی ن

دنیای نا امنی است. احمق ها حاکم شده اند، در گوشه و کنار. نزدیک و دور سفر خوبی را تمام کردم. بسیار زیبا و پسر از یادگرفتنی هایی که کمتر می توان آن را نادیده گرفت. در جریان بحث هایی که اتفاق می افتد هر بار می فهمم که نباید آغاز کنم. نباید زود رنج باشم. و باید کلان فکر کنم. فکر کلان یعنی این که من اگر

در رمضان کارها مختل می شود. بد اخلاق می شوی کمی لحظه افطار معنوی می شوی نمی توانی درست فکر کنی. ولی هر چه که هست امسال من بهتر سال گذشته آن را مدیریت کرده ام. کاش زودتر مسئله تعلق معنوی من حل می شد تا می توانستم مقاله ها جدید را در جهت مناسبی به کار گیرم. به هر حال کار و بار خیلی مناسب نیست. باید کم

هرگاه در خیالی، جایگاهی بی کار و تلاش حاصل شد؛ یقینا آن جایگاه حتی در خیال هم بی ارزش است. پوچی کاخ های ساختگی پس از اندکی تامل حاصل می شود. اعتباری که در دنیای حقیقی فقط می توان در کوتاه مدت خرید، همه رنگ بوی کثیفی می دهد. دوست دارم در هیچ مرحله ای برای هیچ کاری، اعتبارم را بی تلاش و بی دلیل نیابم.

داشتم لیست پولدارین مدیران شرکت ها را می خواندم. متوسط درآمد حدود 16 میلیون دلار در سال. این که یکی از این آدم ها باشی، خیلی محتمل نیست. البته واضح است که این مسیر را نیز انتخاب نکرده ای. اما، مسئله بسیار مهم دیگر توفیق در همین کاری است که انجام می دهی. کار علمی نیازمند مولفه های زیادی است. مهمترین

گاهی اوقات که حرف میزنی و فکر میکنی که حتما باید حرف بزنی، کار را خراب میکنی. چرا که بر اثر مشکل اساسیت در ابراز عواطفی که همه می توانند، تو عاجزی . عواطفی مثل این جمله ها: " الهی قربونت برم"، "عزیزم"، "وای واقعا"، "الهی" و . . . راستش زبان من خیلی تنده. می دانم که زاویه نگاه من در این دنیایی