با دردونه و آوا راهی چین شدیم. سفر بسیار لذت بخشی بود. نگرانی از وضعیت فندق عزیز و ماه های اول بارداری کمی استرس سفر را افزوده بود. در هتل ششان ساکن شدیم. هتل خوبی بود با اقسام تواناییات و پر از سرگرمی برای آوا. استخر روباز خوبی داشت که آوا کلی در آن بازی کرد. روزها در برنامه مدرسه شرکت می کردیم و سخنرانی های نسبتا قوی، و شب ها به گردش در شانگهای و دیدن مراکز علمی حوزه اعصاب. شانگهای نسبت به هشت سال گذشته به کلی عوض شده بود. تغییر فرهنگ مردم و تکنولوژی ساخت و ساز و دیجیتال چهره شهر را به کلی عوضادامه مطلب

کوتاه و مختصر در مورد پشیمانی. انسان هایی هستند که در آن ها پشیمانی راه ندارد. به معنای واقعی کلمه در حال هستند و البته معنای عمل صالح را در حال می یابند. کسانی هستند که اراده خود را مهمترین عامل سعادت می دانند، در عین حال کل هستی را فکر از عقل کل می دانند. در یافتن رازهای عالم اند و هدف خاصی برای آن قائل نیستند. گویی هستی نماینده عظمت و پری وجود باری است نه چیز دیگر. او که خلاق و مختار است. در زمان باقی بمان. تمام ادامه مطلب

تحولات اصلی زندگی ما، در گرو حوادث و اتفاقات گوارا و ناگواری است که پیرامون ما رقم می خورد. این روزها که می گذرد، بخش عمده ای از وقت و فکرم به اموری صرف می گردد که برای آن ها برنامه ندارم. گویی دیگران وقت مرا مدیریت می کنند. سرشار از جلسه های بی خود و البته نگرانی هایی که مدام مثل خوره وجودم را می گیرد. حس نا به جایی دارم. همه تعارفات را کنار بگذارم. دنیا را نمی توانم درست بفهمم. انباشتی از حسادت و کینه ام و عدم صداقتی که مه وجودم را در بر گرفته است، همه ناشی از گم کردن من واقعی است. دوردانه من را اغراق کننده و البته بی ثبات در تصمیم می داند. حق دارد. من چیزی ساخته ام که سرشار از ناتوانی است. گمان دارم که می توانم روزهای خوب را به سادگی رقم بزنم. ولی هرگز نمی توانم بگذریم. کمی مصمم تر باش.  همه چیز درست می شود. ادامه مطلب

رمضان با توجه به تغییرات زیادی که در ساحات ذهن و بدن ایجاد می کند، هویتی برجسته در زندگی من داشته است. فرصتی بسیار مناسب برای تفکر و اندکی عمیق شدن. داشتم تولد آوا را در صفحه ی نخست مصحف می نوشتم که یاد روزهای گذشته خاطر دوردانه را آزرد. این روزها که اندکی ابن الوقت تر شده ام، به خود اجازه نمی دهم که اساسا پشیمانی از گذشته و یا دلبستگیهای شدید در ضمیرم جوانه بزند. هر چند که آروزهای دراز همیشه در زندگی من دست و پا گیر بوده اند اما این روزها اندکی مهار تر شده اند. ای کاش روان ما در جاری زمان جانی دوباره بیابد و مسیر عبور از کف دریا را برای پیوستن به عمق آبها طی کند. نمی دانم تا چه زمانی از می عرفان و آمورزه های آن می توانم سرمست باشم، اما هر چه هست از بین راه های مختلفی که تا به حال آزموده ام بی انتها تر است. اساسا چیزی که غایت خود را عدم می انگارد را پایانی نیست. امیدوارم از جو زدگی در این حوزه ها رها شوم. مهمترین تمرین فکری این سال و این رمضان سکوت و سرکوب آن منی است که خود را به گونه ای جلوه می کند که خودمی داند اغراق شده است. به گونه ای حرف می زند که گوی علامه دهر و یکی از نوابغ در حال درافشانی است و خود می داند که بخش عمده آن شنیده های جسته گریخته ای بیش نیست. از این همه رنگ و ریا به سکوت و عمق بخشی به دم پناه می برم. قناعت رویه ای دیگر است که می بایست در زندگی این روزها حاکم کنم. مهم نیست که دیگران چه فکر میکنند. به صرافت طبع خود زندگی را رقم می زنم، بدون مشاجره و به کرسی نشان منیت، تنها با پذیرش نکات مهم زندگی: این که همه مطلوب های اجتماعی باهم جمع نمی شود، تغییر تدریجی است، هر امری پیامد مثبت و منفی دارد و هیچکدام از این پیامدها نمی تواند مبنای پریشاادامه مطلب

زندگی در مقایسه پودر می شود. زندگی در عشق ورزی، از محور خود خارج شدن و غرق زمان حال گشتن معنا می یابد. شکی نیست که رویه ی خوشی و بدی احوال را در درجه اول تفکرات ما می سازد. گفتگوی های درونی که مدام میادامه مطلب

به خوبی برای من آشکار شده است که اصولا زندگی صحیح ایجاب می کند، بازدهی را معیار سنجش ارزش وجودی خود قرار ندهم. درست است که همه قضاوت های دیگران بر اساس بازدهی است، اما در بازدهی فاکتورهای زیادی وجود دادامه مطلب

روزها آلوده است و کارها در هم. زمانی که هوا آلوده است من هم خوب آلوده ام. انبوهی از کارها مانده است و مدام به دامنه کارهای من اضافه می شود. کارهای باقیمانده قدیمی هم مخ مرا آزار می دهد. هر چند که مدامادامه مطلب

خیلی فکر کردم که این عنوان باشد یا نه. اما دل را به دریا زدم و نوشتم. چرخه روزگار بسیار به کام من بوده است، این بار نیز هم.با این که دغدغه های بزرگ و استرس سلامت و کمال در این هوای آلوده امانم را بریدادامه مطلب

1- احوال این روزها مجددا تاکید کرد که عملکرد یکی از شروط موفقیت های شگرف است. منظورم از موفقیت همان قراردهای اجتماعی و جعلی است که مسئله اصلی آن محبوبیت عام و خاص است. گونه انسانی نیاز به راهبری دارد ادامه مطلب

اژدهای نفس همه ی روابط انسانی را فقط در بستری می طلبد که آن را پروار کند. زمانی که حس می کنی تو و یا مطلعقاتت تحدید شده، مدام خراب کاری می کند. این که من آدم حساسی هستم، دقیقا یعنی این که نسبت به کلمهادامه مطلب

سعی میکنم تا راضی و ساکت باشم. کلا حرف زدن کمی تبختر می آورد و روان به فنا می دهد. سکوت مشق اصلی نزدیکی به انسانی است که از شرک انسان وارگی رهانیده شده.

سعی می کنم عاشق باشم و خالص. به تمام کارهایی که میکنم مستقل از خوشایند و بدآیند دیگران عشق بورزم و لذت ببرم.

سعی می کنم شاکر باشم و در در لحظه حال عمیق شوم.

بود و نمود در موضوع بسیار مهم هستند که یکسانی آن ها شرط مهم دوست داشتنی بودن است. به نظرم انطباق کامل این دو بسیار دشوار است و همین است که زندگی سخت می شود.از انجام بسیاری از کارها عاجزم. شاید درست نبادامه مطلب

سلام.

بازی هر روزه برای تایید الکی و مورد سو استفاده قرار گرفتن.

حس تهوع از ضعیف بودن خودم. این که مدام دامنه کارهای اجرایی زیاد می شود و من مهمترین کاری که دارم یعنی پژوهش را کنار گذاشته ام. این کار به دیگران اجازه داده که به من و دردونه فشار بیاورند.

لازم نیست که بیشتر بازش کنم و هر روز باید بتوانم تمامش کنم.

بدون این که به مسائل فلسفی اش فکر کنم.

محکم و با اراده برو جلو. خسته نشو.

واقعا حس خوبی ندارم ولی گریزی جز خستگی ناپذیزی نیست.

همین

باید بتوانم برای دور دونه این اطمینان را ایجاد کنم که حتما بزرگترین پشتیبان او من هستم. چیزی که من تمام ذهنم به آن در گیر است.

در ضمن باید نشان دهم که محبت من به خاطر خود خود اوست، نه هیچ چیز دیگری. نه هیچ چیز . . .

کارها را سریع پی گیری کن و هراسان نباش.

تمام

1- داشته ها و نداشته هر انسانی، از جمله من، بدون استحقاق داده شده و یا بدون عدم عدم استحقاق او صلب شده است. پس داشته های اساسی آدمی از حیث ویژگی های جسمی، تاحدی ذهنی و البته روانی همه بدون استحقاق پیشادامه مطلب